موسیقی گرگان در انتظار همراهی

 

امروزه با گسترش دامنه ی علم و تغییر سطح نیازهای اجتماعی و فرهنگی و ... مردم در یک جامعه و ارتقای روند اندیشیدن و تفکر دیگر کمتر می توان در جامعه ای شاهد کم اهمیت خواندن سواد ، تحصیل و علم دانست.
در گذشته های نه چندان دور والدین فرزندان شان را به مکتب خانه ها می فرستاند تا دیگر به جای انتقال سینه به سینه ی علم در محیطی مطمئن تر و زیر نظر فردی آگاه سواد بیاموزند.
با رشد جوامع و افزایش و پیشرفت بشر در علوم مختلف مکتب خانه ها جای خود را به مدارس داد و کم کم به سمتی پیش رفت که آموزش و پرورش شاکلهأی امور را در دست گرفت.
امروز دیگر همه فرزندان خود را با رساندن به سن علمی راهی مکانهایی آکادمیک زیر نظر آموزش و پرورش می کنند و کسی حاضر نیست تا بچه هایش در خانه به تحصیل بپردازد.
اطمینان از روشهای تدریس شناخته شده و رسمی و وجود افرادی آگاه و وارد به امور به نام معلم و استاد خانواده ها را به سمت مدارس سوق داده است.
حال تحصیل در رشته های تخصصی با تغییر دید فرهنگی و اجتماعی مردم کم کم رونق گرفته و طی چند سال اخیر شاهد رشد هنرستانها بوده ایم. خانواده ها با رسیدن به این باور که هنر و رشته های فنی می تواند در جایی که با استعداد فرزندشان همخوانی داشته باشد شکوفایی به بار آورد، دیدی روشن پیدا کرده اند.
اما در میان رشته های هنری که می نگری محدودیتهای زیادی وجود دارد. موسیقی از جمله رشته هایی است که گرچه در چند استان هنرستانهایی تخصصی دارد. اما بنا به دلایلی نه چندان روشن به طور محکم وارد آموزش و پرورش نشده است.
در صورتی که بررسی تاریخچه ی موسیقی در کشور و روند طی شده برای تحصیلات آکادمیک آن قابل توجه و تامل است.
تاریخ و تاسیس هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتوار ایران)، دارای فراز و نشیبهای فراوان بوده است که می توان با بررسی دقیق آن نتایج مثبتی به دست آورد.
هسته ی اصلی این هنرستان در سال 1235 خورشیدی توسط دو کارشناس فرانسوی موزیک نظام به نام (بوسکه و ریون) در ایران بنا نهاده شد و دسته ی موزیک نظام را تشکیل دادند.
پس از 2 سال بوسکه به فرانسه بزگشت وریون ریاست موزیک را عهده دار شد تا سرانجام در سال 1246 خورشیدی در تهران درگذشت.
در ادامه لومر ایتالیایی با سمت مدیریت مدرسه ، تمام سازهای بادی، پیانو و سلفژ و هارمونی و ارکستراسیون نظامی را مشخصا آموزش می داد. تحصیل در این مدرسه به یک دوره ی شش ساله ختم می شد که سه کلاس اول مقدماتی زبان فارسی، حساب ، تایرخ، موسیقی، نظری و آموزش یک ساز بادی و کلاسهای چهارم و پنجم فرانسه، جغرافی، آشنایی با آهنگ سازهای نظامی، سازشناسی یک ساز تخصصی و تمرین های نظامی را می خواندند.
در کلاسهای هفتم و هشتم هم که هارمونی، پیانو، ارکستراسیون، کمپوزیسیون و دوساز تخصصی تدریس می شد، شاگردان پس از طی این دوره ها با موفقیت دیپلم گرفتند.
اوائل سال تحصیلی 1307 خورشیدی، علینقی خان وزیری به سمت ریاست مدرسه ی موزیک منصوب شد و در این زمان نام مدرسه ی موزیک به مدرسه ی موسیقی دولتی مبدل گشت.
پس از آن در اوایل سال 1313 خورشیدی بود که به موجب قانون تربیت معلم، مصوب اسفند ماه 1312 نام مدرسه ی موسیقی به هنرستان موسیقی برگردانده شد و در سال بعد برنامه نوینی برای کار این هنرستان تدوین و ارائه گردید.
از سال 1317 خورشیدی کلاس های مخصوص تعلیم موسیقی و سرود در تهران و شهرستانها به تدریج تشکیل شد. با گسترش و پیشرفت هر چه بیشتر کار هنرستان، سرگرد مین بایشان دوره ی عالی برای رشته ی مختلف تاسیس کرد و نام هنرستان به هنرستان عالی موسیقی تغییر یافت.
پس از آن از تلاشها و مجاهدتهای کلنل وزیری تا سال 1325 که مانع از تعطیلی این هنرستان شد نمی توان گذشت.
لازم به ذکر است در این هنرستان در ابتدا پسران و دختران در کلاسهای مختلط درس می خواندند اما پس از تعطیلی کلاسهای مختلط تنها پسران به تحصیل موسیقی پرداختند تا این که سرانجام از سال تحصیلی 61ـ60 مجددا بازگشایی و دختران نیز به طور جداگانه توانستند در این هنرستان درس بخوانند.
هنرستان های موسیقی در حال حاضر شامل سه مقطع راهنمایی، متوسطه و کاردانی است.
استانهایی چون گیلان، تبریز، شیراز نیز به تبعیت این هنرستانها هنرآموز و محصل پذیرفتند.
اما متاسفانه این رشد در کشوری که موسیقی دانان بزرگی دارد نتوانست روندی رو به جلو بیابد و درشهر ما با داشتن بزرگان موسیقی چون محمدرضا لطفی، جواد داوری، زیداله طلوعی و ... هرگز هنرستان موسیقی دایر نشد.
گرچه در سالهای اخیر آموزشگاههای آزاد هنری به آموزش موسیقی و زیرنظر فرهنگ و ارشاد اسلامی می پردازند اما گویی تحصیل به این روش شبیه همان مکتب خانه های قدیم شده و نیاز دارد تا درشهری که این همه علاقه مند به آموزش و فراگیری موسیقی (گواه آن شلوغی آموزشگاههای خصوصی) دارد فکری شود.
به طور قطع تعامل آموزش و پرورش با اداره ی کل فرهنگ و ارشاد در کنار همراهی اساتید می تواند مثمرثمرتر باشد.
در حالی که 2 سال پیش استاد لطفی خبر از تاسیس مکتب خانه ی میرزا عبداله .... را داد تاکنون هیچ خبری نشده و حال این احساس نیاز برای جامعه ی گلستان به شدت لمس می شود.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان در این باره نظر مثبتی دارد. با اعلام آمادگی خود در جهت حمایت از تشکیل هنرستان عالی موسیقی در این استان می گوید: «هنرستانها مراکز گسترده ای است که در نهایت منجر به ارائه مدرک علمی خواهد شد.
ما 2 سال پیش یکی، دو جلسه با بخش فنی و حرفه ای و متوسطه ی آموزش و پرورش داشتیم و آمادگی خود را جهت شکل گیری هنرستانهای تخصصی اعلام کردیم ...
اما باید توجه شود که رعایت یکسری ضوابط الزامی است. این هنرستانها به 2 شکل می تواند تشکیل شوند، یا با همکاری بخش دولتی باشد یا به صورت هنرستان غیرانتفاعی دایر گردد
وقتی نام آموزش و پرورش مطرح می شود به طور قطع مردم راحت تر به این قضیه اعتماد می کنند. وجود مکانی که در آن نظارتهای تدریس وجود دارد، رغبت را بیشتر می کند تا خانواده ها به استعدادها و خواست فرزندانشان پاسخ مثبت دهند. اما علی رغم گفته ی مدیرکل ارشاد مبنی بر نشست با رئیس سازمان آموزش و پرورش، عیسی پایین محلی در این باره می گوید:«هنرستانهای تخصصی به استناد بند 6 قسمت دوم دستورالعمل ثبت نام شماره 14/400 مورخ 12/2/86 فقط تحت پوشش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان تبلیغات و سازمان صدا و سیما مجاز است و آموزش و پ?ورش جهت تاسیس و ادامه ی این رشته ها در هنرستانهای دولتی و غیرانتفاعی مجوزی ندارد
با این اوصاف بررسی وجود این هنرستانها در سایر استانها، چگونگی فعالیتشان و ارائه مدرکی معتبر تحت نظارت وزارت آموزش و پرورش نیاز به تامل دارد.
هوشنگ عظیمی از اساتید موسیقی و رئیس اسبق انجمن موسیقی نیز که با ضرورت ایجاد و نگاه مثبت به این قضیه نگاه می کند می گوید:«ما نیاز داریم تا در موسیقی مراتب علمی بالاتر را احیا کنیم. اگر مدیران دو اداره کل ارشاد و سازمان آموزش و پرورش تعامل لازم را داشته باشند امری دور به نظر نمی رسد و به راحتی برای ارتقای موسیقی مثمرثمر خواهد بود
وی درخصوص همکاری اساتید در این حوزه می افزاید:«اگر مجموعه ی عزیزان دست به دست هم دهند، قطعا کار آسان تری خواهیم داشت و با سرعت بیشتری اتفاق می افتد
عظیمی با اشاره به وجود این هنرستان در استانهایی چون گیلان، اصفهان و ... ادامه داد: «تا آن جا که به یاد دارم زمان مدیریت آقای قلیش لی (در فرهنگ و ارشاد) این مساله عنوان و حتی مجوزی هم برای استان صادر شد، خودم هم پیش مدیر آموزش و پرورش وقت رفتم، آن زمان قرار شد حتی مکانی را به ما بدهند و از 3ـ4 استان همجوار هنرآموز نیز از طریق آموزش و پرورش فرستاده شود اما متاسفانه مدیر وقت این امکان را در اختیار نگذاشت و مسکوت ماند
در هر صورت ، وجود مکانی با عنوان فاخر هنرستان عالی موسیقی، استقبال خانواده و جلب رضایت آنان و هنرجویان مسائل مهمی است که باید مورد توجه قرار گیرد مدیران دولتی باید در نشستهایی تخصصی با دقت بیشتر به این مساله پردازند تا استعدادهای هنرجویانی که در آموزشگاه ها یا در منازل و زیر نظر برخی مدرسین ناآگاه آموزش می بینند هدر نرود ضمن این که بسیاری به خاطر عدم اعتماد خانواده هایشان به آموزشگاه های خصوصی از پرداختن به موسیقی محروم می مانند.

/ 2 نظر / 77 بازدید
تاکسی شهری

سلام ای داد! ای فریاد! وامصیبتا! چه ایستاده اید که دین عده ای سست عنصر با برده شدن اسم موسیقی و آموزش موسیقی و بدتر از همه هنرستان موسیقی در خطر افتاد[چشمک] ================================= جانا سخن از زبان ما میگویی [گل]

سیاوش

خیلی جالب است که باید در ایرانی که اهالی موسیقی آن در جای جای دنیا حاضرند- کار می کنند و شناخته شده هستند (چه در عرصه سنتی و چه در عرصه پاپ) ما باید در مورد ابتدایی ترین مسائل آن یعنی دایر کردن هنرستان و اساسا مکانی برای آموزش صحبت کنیم